This page does not collect any personal data nor uses analytics
Μέγα Σκήνωμα των Ηνωμένων Θρησκευτικών, Στρατιωτικών και Τεκτονικών Ταγμάτων
του Ναού και του Αγίου Ιωάννου των Ιεροσολύμων, Παλαιστίνης, Ρόδου και Μάλτας
της Ελλάδος και των Επαρχιών αυτού εις την Αλλοδαπήν
Το Τάγμα των Ιπποτών του Ναού ιδρύθηκε το 1119 μ.Χ., μετά την Α΄ Σταυροφορία, σε μια εποχή γεμάτη συγκρούσεις αλλά και μεγάλες προσδοκίες για τον χριστιανικό κόσμο. Ξεκίνησε από μια μικρή ομάδα εννέα αποφασισμένων ιπποτών, με επικεφαλής τον Ούγο ντε Παγιέν, που ανέλαβαν την προστασία των προσκυνητών στους Αγίους Τόπους.
Ο βασιλιάς της Ιερουσαλήμ, Βαλδουίνος Β΄, τους παραχώρησε καταλύματα κοντά στον Ναό του Σολομώντος, έναν χώρο με έντονο συμβολισμό. Από εκεί προήλθε και το όνομα του Τάγματος, συνδέοντας από νωρίς την αποστολή του με την έννοια του καθήκοντος και της ιερότητας.
Ο σκοπός τους δεν ήταν μόνο η στρατιωτική προστασία. Ήταν κάτι βαθύτερο, που βασιζόταν στην προσφορά και την αυταπάρνηση. Οι Ιππότες του Ναού επέλεξαν έναν τρόπο ζωής με πειθαρχία, ταπεινότητα και σταθερή πίστη, κρατώντας όμως και το σπαθί για να προστατεύουν όσους δεν μπορούσαν να υπερασπιστούν τον εαυτό τους.
Αυτός ο ιδιαίτερος συνδυασμός μοναχού και πολεμιστή έκανε το Τάγμα σύμβολο θάρρους, αφοσίωσης και πνευματικής αποστολής, χαρίζοντάς του με τον χρόνο κύρος και επιρροή σε ολόκληρη την Ευρώπη.
Οι Οσπιταλιέροι Ιππότες, γνωστοί και ως Τάγμα του Αγίου Ιωάννου των Ιεροσολύμων, ιδρύθηκαν τον 11ο αιώνα στην Ιερουσαλήμ, λίγο πριν από την Πρώτη Σταυροφορία. Αρχικά, ο ρόλος τους ήταν καθαρά φιλανθρωπικός: διαχειρίζονταν ένα νοσοκομείο για την περίθαλψη προσκυνητών στους Αγίους Τόπους, ανεξαρτήτως καταγωγής ή θρησκείας.
Μετά την κατάληψη της Ιερουσαλήμ από τους Σταυροφόρους, το τάγμα εξελίχθηκε σε στρατιωτικο-θρησκευτική οργάνωση. Εκτός από τη φροντίδα των ασθενών, ανέλαβε και την προστασία των χριστιανικών εδαφών και των προσκυνητών. Με την πτώση των σταυροφορικών κρατών, οι Ιππότες μετακινήθηκαν αρχικά στην Κύπρο και μετέπειτα στη Ρόδο (1309), όπου ίδρυσαν ένα ισχυρό ναυτικό κράτος και αντιστάθηκαν σε επιθέσεις, κυρίως από την Οθωμανική Αυτοκρατορία.
Το 1522, μετά από πολιορκία, εκδιώχθηκαν από τη Ρόδο και το 1530, μετά από μία σύντομη παραμονή στην Κρήτη, εγκαταστάθηκαν στη Μάλτα, η οποία τους παραχωρήθηκε από τον Κάρολο Ε΄. Εκεί έγιναν γνωστοί ως Ιππότες της Μάλτας και έπαιξαν καθοριστικό ρόλο στην Μεγάλη Πολιορκία της Μάλτας, αποκρούοντας τις οθωμανικές δυνάμεις.
Με την πάροδο των αιώνων, ο στρατιωτικός χαρακτήρας του τάγματος μειώθηκε και επικεντρώθηκε ξανά σε ανθρωπιστικό έργο. Σήμερα, το Τάγμα του Αγίου Ιωάννου των Ιεροσολύμων και της Μάλτας συνεχίζει να δρα διεθνώς ως ανθρωπιστικός οργανισμός, προσφέροντας ιατρική βοήθεια και κοινωνική υποστήριξη σε πολλές χώρες.
Το Τεκτονικό Τάγμα του Ναού εμφανίστηκε πολλούς αιώνες μετά την πτώση των ιστορικών Ναϊτών, μέσα στο πλαίσιο της Τεκτονικής παράδοσης. Δεν αποτελεί ιστορική συνέχεια του μεσαιωνικού Τάγματος, αλλά μια συμβολική και πνευματική αναφορά στα ιδανικά του.
Στόχος του είναι να κρατά ζωντανές αξίες όπως η τιμή, η πίστη, η αφοσίωση και η προσφορά προς τον άνθρωπο, μέσα από τον συμβολισμό, το τελετουργικό και την εσωτερική καλλιέργεια. Εκφράζει την έννοια του «ιππότου του πνεύματος», ενός ανθρώπου που αγωνίζεται όχι με όπλα, αλλά με ήθος, γνώση και πράξη.
Το Μέγα Σκήνωμα της Ελλάδος, αποτελεί το επίσημο σώμα των Ηνωμένων Θρησκευτικών, Στρατιωτικών και Τεκτονικών Ταγμάτων του Ναού και του Αγίου Ιωάννου των Ιεροσολύμων, της Παλαιστίνης, της Κύπρου της Ρόδου, της Κρήτης και της Μάλτας.
Στις 12, 13 και 14 Μαρτίου 1976, ιδρύθηκε ο τύπος της Υόρκης στην Ελλάδα. Έντεκα Εταίροι και Ιππότες από τη Γερμανία έφτασαν στην Αθήνα υπό την ηγεσία του Γουλιέλμου Ε. Καλούδη, με τη διπλή του ιδιότητα ως Μεγάλου Προκαθήμενου του Υπάτου Μεγάλου Περιστυλίου των Τεκτόνων της Ιεράς Βασιλικής Αψίδος της Γερμανίας και ως Διοικητού του Διοικητηρίου Χαϊδελβέργη Αρ. 2 υπό το Μέγα Στρατόπεδο των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής οι οποίοι εγκατέστησαν 21 Διδασκάλους Τέκτονες ως Ναΐτες Ιππότες, αφού πρώτα τους απένειμαν όλους τους άλλους απαραίτητους βαθμούς. Και τα τρία Τάγματα, δηλαδή το Περιστύλιο, το Συμβούλιο και το Στρατόπεδο, άκμασαν και αύξησαν γρήγορα τα μέλη τους.
Στις 17 Οκτωβρίου 1976, χορηγήθηκε προσωρινός Χάρτης Λειτουργίας στο Διοικητήριο «Διγενής Ακρίτας», το οποίο έλαβε τον κανονικό Χάρτη το 1977, από το Μεγάλο Στρατόπεδο των ΗΠΑ. Το Ύπατο Μέγα Περιστύλιο των Τεκτόνων της Ιεράς Βασιλικής Αψίδας της Ελλάδος εγκαθιδρύθηκε ως Κυρίαρχο και Ανεξάρτητο Τάγμα στις 25 Νοεμβρίου 1977. Το Μεγάλο Συμβούλιο των Βασιλικών και Εκλεκτών Διδασκάλων της Ελλάδος έλαβε τον Χάρτη του στις 26 Ιουλίου 1978 και Εγκαθιδρύθηκε τον επόμενο Νοέμβριο. Οι Έλληνες Τέκτονες είχαν την ευλογία να έχουν τα δύο πρώτα Μεγάλα Σώματα ως Κυρίαρχα, Αυτόνομα και Ανεξάρτητα, ωστόσο δεν ίσχυε το ίδιο και για το Τάγμα του Ναού.
Η Τριετής Σύνοδος του Μεγάλου Στρατοπέδου των Ναϊτών Ιπποτών των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής έλαβε χώρα στην Ινδιανάπολη το 1980. Μέχρι τότε, στην Ελλάδα υπήρχαν τρία Διοικητήρια τα οποία υπέβαλαν αίτημα για Χάρτη λειτουργίας ώστε να γίνουν, ως ένα Σώμα, Κυρίαρχα και Ανεξάρτητα κάτι το οποίο τελικά δεν ευόδωσε. Κατά την Σύνοδο προτάθηκε στην Ελλάδα να εγκαθιδρυθούν ως Grand Commandery, κάτι το οποίο θα ισοδυναμούσε με ένα Επαρχιακό ή Περιφερειακό Μεγάλο Στρατόπεδο ή Σκήνωμα. Αφού το θέμα συζητήθηκε εκτενώς από την Ελληνική Αντιπροσωπεία υπό τον Γουλιέλμο Ε. Καλούδη, συμφωνήθηκε η μη αποδοχή της πρότασης.
Λίγο καιρό μετά από αυτά τα γεγονότα, ο Γουλιέλμος Ε. Καλούδης και ο Μέγας Μάγιστρος του Μεγάλου Σκηνώματος της Σκωτίας Σβτ. & Κρτ. Ιππ. David Ian Liddle-Grainger G.C.T. συναντήθηκαν στο Εδιμβούργο, όπου και συμφώνησαν να υπαχθούν όλοι οι Έλληνες Ναΐτες Ιππότες κάτω από το Μέγα Σκήνωμα της Σκωτίας, υπό την προϋπόθεση ότι θα εγκαθιδρυθούν ως Κυρίαρχο και Ανεξάρτητο Τάγμα. Λίγες εβδομάδες αργότερα, οι τρεις υποδειχθέντες Κραταιοί Διοικητές του «Διγενή Ακρίτα» Αρ. 1, Γουλιελμος Ε. Καλούδης, «Κωνσταντίνος Παλαιολόγος» Αρ. 2, Στέφανος Παϊπέτης και «Διονύσιος Αρεοπαγίτης» Αρ. 3, Ευστάθιος Λιακόπουλος, επισκέφθηκαν το Εδιμβούργο και Εγκαταστάθηκαν ως Κραταιοί Δοιηκητές το φθινόπωρο του 1980. ο Γουλιελμος Ε. Καλούδης, μετά τον διορισμό του ως Επαρχιακός Μέγας Μάγιστρος του τότε Επαρχειακού Μεγάλου Σκηνώματος της Ελλάδος στις 17 Μαρτίου 1981, υπέβαλε αίτημα για την χορήγηση Χάρτου Λειτουργίας ως Ανεξάρτητου και Κυρίαρχου Μεγάλου Σκηνώματος.
Το αίτημα εγκρίθηκε στην επόμενη τριμηνιαία Μεγάλη Σύναξη και η ημερομηνία Εγκαθίδρυσης ορίστηκε στις 28 Νοεμβρίου 1981 οπότε και έλαβε χώρα η Τελετή Εγκαθίδρυσης. Εγκαθιδρύων Αξιωματικός ήταν ο Σεβασμιότατος και Κραταιότατος Ιππότης David Ian Liddle-Grainger, βοηθούμενος από τον τότε Μεγάλο Κοντόσταυλο, Πανσεβάσμιο Ιππότη Robert McIntyre, μετέπειτα Μέγα Μάγιστρο.
Πρώτος Μέγας Μάγιστρος του Μεγάλου Σκηνώματος της Ελλάδος εγκαταστάθηκε ο Σεβασμιότατος και Κραταιότατος Ιππότης Γουλιέλμος Ευμένης Καλούδης, G.C.T.
Τα τρία πρώτα διοικητήρια που αποτελούσαν το τότε Μέγα Σκήνωμα της Ελλάδος ήταν ο Διγενής Ακρίτας υπ’ αρ.1, ο Κωνσταντίνος Παλαιολόγος υπ’ αρ.2 και ο Διονύσιος Αρεοπαγίτης υπ’ αρ.3, των οποίων οι ιδρυτικοί χάρτες βρίσκονται στον πρώτο όροφο του τεκτονικού κτιρίου της οδού Ερεσού.
Διατελέσαντες Μεγάλοι Μάγιστροι
1981 – 2014 Γουλιέλμος Ευμένης Καλούδης
2014 – 2025 Ανδρέας Σπυρόπουλος
2025 – Κωνσταντίνος Καλογεράκος
Από τα πρώτα μας βήματα στην τεκτονική οδό γίνεται αισθητό ότι η σχέση του Τάγματος του Ναού με την εσωτερική τεκτονική παράδοση δεν είναι τυχαία. Πηγάζει από μια κοινή πνευματική αναζήτηση του Αέναου και του Αληθινού.
Και οι δύο παραδόσεις μας οδηγούν μέσα από μυστήρια που δεν έχουν σκοπό να κρύψουν, αλλά να αποκαλύψουν σταδιακά το βαθύτερο νόημα της ανθρώπινης ύπαρξης. Πρόκειται για ένα εσωτερικό ταξίδι μεταμόρφωσης, όπου ο άνθρωπος, ως ακατέργαστος λίθος, καλείται μέσα από σιωπή, δοκιμασίες και γνώση να πλησιάσει το Φως και να εναρμονιστεί με το Μέγα Σχέδιο της Ζωής.
Πριν ακόμη βρεθούμε μπροστά στη θύρα της Τεκτονικής Στοάς, οι περισσότεροι είχαμε ήδη σχηματίσει μια εικόνα για το Τάγμα του Ναού, μέσα από αφηγήσεις, ιστορικές αναφορές και εξωτερικές περιγραφές. Αυτή η γνώση, όμως, αφορούσε κυρίως το φαινόμενο και όχι την ουσία.
Το αληθινό εσωτερικό ταξίδι, τα μυστήρια και οι δοκιμασίες που συνοδεύουν τον Ιππότη του Ναού παραμένουν αθέατα, γιατί δεν αποκαλύπτονται μέσω της διανόησης, αλλά βιώνονται μέσα από τη μύηση. Έτσι, η στιγμή που στεκόμαστε προ της θύρας του Τάγματος δεν σηματοδοτεί ένα νέο ξεκίνημα, αλλά την ολοκλήρωση μιας μακράς τεκτονικής πορείας. Είναι το σημείο όπου ο Τέκτων, έχοντας εργαστεί συνειδητά πάνω στον εαυτό του, έχει αποκτήσει την απαραίτητη μυητική ωριμότητα για να εισέλθει στο βαθύτερο νόημα της Ιπποσύνης και της Θυσίας.
Η τεκτονική πορεία υπήρξε ένα σχολείο συμβόλων και εσωτερικής κατανόησης. Μέσα από αλληγορίες και τελετουργικές πράξεις μάθαμε να μην μένουμε στο προφανές, αλλά να αναζητούμε το ουσιώδες που κρύβεται πίσω από τα φαινόμενα. Κάθε σύμβολο λειτούργησε ως γέφυρα προς βαθύτερη επίγνωση του εαυτού και της θέσης μας μέσα στην Τάξη του Κόσμου.
Στον βαθμό του Ιππότου του Ναού, όμως, η Αλήθεια δεν μένει πια στα σύμβολα.
Ενσαρκώνεται.
Εκφράζεται στον τρόπο ζωής, στη στάση απέναντι στον εαυτό, στον συνάνθρωπο και στο Καθήκον. Η μύηση γίνεται πράξη, ο Λόγος βίωμα και η διδασκαλία καθημερινή άσκηση ήθους, πίστης και θυσίας. Ο Ιππότης καλείται όχι μόνο να γνωρίζει το Φως, αλλά να το φέρει μέσα στον κόσμο με το παράδειγμά του.
Από αυτή την πορεία αναδεικνύεται μια αξία που τα συνοψίζει όλα:
η Τιμή.
Όχι ως ιδέα, αλλά ως τρόπος ύπαρξης, ως εσωτερική συμφωνία του ανθρώπου με τη συνείδησή του. Η Τιμή δεν είναι πια στόχος· είναι ο θεμέλιος λίθος.
Ως Ναΐτες Ιππότες δεν εργαζόμαστε μόνο πάνω στον προσωπικό μας λίθο, αλλά μαθαίνουμε να τον μετατρέπουμε σε γέφυρα προσφοράς. Γιατί η αληθινή τιμή δεν βρίσκεται σε όσα κρατάμε για τον εαυτό μας, αλλά σε όσα προσφέρουμε στους άλλους.
Διγενής Ακρίτας Αρ.1 – Αθήναι
Κωνσταντίνος Παλαιολόγος Αρ.2 – Αθήναι
Διονύσιος Αρεοπαγίτης Αρ.3 – Πειραιεύς
Άγιος Γεώργιος Αρ.4 – Αθήναι
Παμμέγιστος Μιχαήλ Αρ.8 – Πειραιεύς
Αρχιπέλαγος Αιγηίδος Αρ.9 – Πειραιεύς
Άγιος Δημήτριος Αρ.10 – Θεσσαλονίκη
Δώδεκα Απόστολοι Αρ.12 – Αθήναι
Άγιος Ιωάννης Βαπτιστής Αρ.13 – Ζάκυνθος
Άγιος Ιωάννης Καλυβιτης Αρ.15 – Αθήναι
Jacques De Molay Αρ.16 – Αθήναι
Αγίων Μιχαήλ και Γεωργίου Αρ.17 – Κέρκυρα
Παναγία Φιλέρημος Αρ.18 – Ρόδος
Φίλιππος Β΄Ο Μακεδών Αρ.19 – Καβάλα
Σιμών Ο Κυρηναίος Αρ.20 – Πειραιεύς
Βασιλεύς Πύρρος Αρ.21 – Ιωάννινα
Godefroy De Bouillon Αρ.22 – Πειραιεύς
Hugues De Payens Αρ.23 – Θεσσαλονίκη
Μέγα Σκήνωμα της Σκωτίας 1981
Μεγάλη Στοά Ελευθεροτεκτόνων της Γερμανίας 1982
Μέγα Σκήνωμα της Γερμανίας 1982
Νορβηγικό Ελευθεροτεκτονικό Τάγμα
Μεγάλη Στοά της Νορβηγίας 1982
Ισλανδικό Ελευθεροτεκτονικό Τάγμα
Μεγάλη Στοά της Ισλανδίας 1982
Ελευθεροτεκτονικό Τάγμα Δανίας
Μεγάλη Στοά της Δανίας 1982
Μέγα Σκήνωμα της Αγγλίας και Ουαλίας 1983
Σουηδικό Ελευθεροτεκτονικό Τάγμα
Μεγάλη Στοά της Σουηδίας 1983
Ανεξάρτητο Μέγα Σκήνωμα της Ελβετίας 1984
Ηνωμένο Μέγα Σκήνωμα της Νέας Ζηλανδίας 1985
Μέγα Σκήνωμα της Νέας Νότιας Ουαλλίας 1988
Μέγα Σκήνωμα του Βελγίου 1988
Μέγα Σκήνωμα της Δυτικής Αυστραλίας 1988
Μέγα Σκήνωμα της Queensland 1989
Μέγα Σκήνωμα της Βικτώρια 1990
Μέγα Σκήνωμα της Ισπανίας 1994
Μέγα Σκήνωμα της Ιρλανδίας 1995
Μέγα Σκήνωμα της Νότιας Αυστραλίας 1995
Μέγα Σκήνωμα του Τόγκο 1999
Μέγα Σκήνωμα της Φινλανδίας 2001
Μέγα Σκήνωμα της Γαλλίας (Rectifie) 2004
Μέγα Σκήνωμα της Ιταλίας 2011
Μέγα Σκήνωμα της Ολλανδίας 2015
Μέγα Σκήνωμα του Benin 2015
Μέγα Σκήνωμα του Περού 2015
Μέγα Σκήνωμα της Γαλλίας 2016
Μέγα Σκήνωμα της Βραζιλίας 2016
Τάγμα των Ιπποτών Τεκτόνων της Ρουμανίας 2017
Ελευθεροτεκτονικό Τάγμα της Λετονίας 2019
Μέγα Σκήνωμα της Αυστρίας 2022
Μέγα Σκήνωμα του Κογκό 2022
Ανεξάρτητο Μέγα Σκήνωμα της Πορτογαλίας (C.B.C.S.) 2025
Μέγα Σκήνωμα της Εσθονίας 2026